Bas Breetveld en de Biesbosch

bas_breetveld

De Biesbosch ligt als een binnenlandse rivierdelta ingeklemd tussen de Maas en de Waal en is een zoetwatergetijdengebied, uniek in Europa. De bewolking volgt vaak de rivieren waar de Biesbosch tussenin ligt, samen met de enorme wateroppervlakken geeft dit regelmatig een spel van licht tussen de wolken en het water dat zijn weerga niet kent. De talrijke Bevers en  IJsvogels zijn mijn favorieten in dit middeleeuws decor.
Door de weidsheid en het vervoer per boot of kajak kan ieder er in alle rust zijn eigen ding doen. Dit is voor mij de belangrijkste reden geweest om er neer te strijken.
Wat is het een voorrecht dat we tegenwoordig de technische middelen hebben om al dit fraais vast te leggen in beeld! Zelfs een kort verblijf in de Biesbosch zorgt ervoor dat we de zaken vanuit een ander perspectief bekijken en kunnen fotograferen.

Tot 1421 heeft de mens rijkelijk geprofiteerd van deze vrijgevigheid van de Biesbosch. De Sint Elizabethvloeden maakten daar een einde aan. Nederland raakte destijds al wat dichter bevolkt en won in de jaren daarna de rijke landbouw- en visgronden weer terug. De rivieren werden meer en meer ingedamd en het werd steeds veiliger om er ons ding te doen.
Net na de tweede wereldoorlog was het gedaan met de Zalm en de Steur die voorgoed verdwenen. Niet veel later werd ze vergiftigd met lozingen van de opkomende chemische industrie. De Deltawerken maakten voor eens en altijd een einde aan het woeste karakter van de Biesbosch door het grotendeels verdwijnen van het getij. Het is misschien een wat triest verhaal, maar gelukkig loopt het goed af!

Inmiddels heeft de mens ingezien dat het gevende en nemende water niet met zich laat sollen en we de Biesbosch nodig hebben om overtollig water van de rivieren op te vangen. Noodzakelijkerwijs hebben de landbouwgronden plaats gemaakt voor wetlands en zijn tegelijkertijd voorwaarden geschapen om de natuur haar gang te laten gaan. Vanaf 1988 zijn de Bevers teruggeven aan de Biesbosch. Ze heeft ze met open armen ontvangen en zorgt goed voor ze! De Zeearenden streken neer en bouwden er hun nesten. Zangvogels sloegen het gebied niet langer over, maar strijken er jaarlijks neer in enorme aantallen. De Biesbosch gedijt weer en heeft haar vrijgevigheid hervonden! Op dit moment is niet de Steur, maar de Europese meerval de grootste bewoner van het gebied. Ook deze enorme vis spreekt tot de verbeelding en draagt bij aan de mystiek die de Biesbosch altijd heeft gekend. Onder en boven water gaat het bijzonder goed met haar.
Zo levert de Biesbosch ons een kijk in ons eigen verleden én in de toekomst.