Fujifilm 100-400mm

07

dec

Er kan weer gevogeld worden: Fujifilm 100-400mm

Sinds de nieuwe start met m’n fotografie in het Groene Hart had ik vooral voor ogen ‘de sfeer’ op en aan het water vast te leggen, met licht en landschap te spelen vanuit de kano.
Na jarenlang een typische ‘telelensfotograaf’ te zijn geweest, was dit in de loop van de jaren mijn grote liefhebberij geworden in de Biesbosch. Het heeft best wat jaren geduurd voordat de land- en waterschappen het sfeertje kregen dat ik voor ogen had.

Het zit hem niet zozeer in de fotografische technieken, maar vooral er zijn wanneer de weersomstandigheden goed zijn. Het is niet bepaald mijn liefhebberij, maar het betekent vooral vroeg opstaan en de weerberichten goed in de gaten houden. En natuurlijk je favoriete gebied goed kennen en weten ‘waar het allemaal gebeurt.’

Het mooiste is natuurlijk vogelfotografie combineren met ‘sfeertjes’ op en aan het water. Daarvoor miste ik nog één ding na de overstap van Canon naar Fujifilm: een goede telelens.
Fujifilm heeft slechts één lange tele(zoom)lens in het programma en dat is de Fujifilm XF 100-400mm f/4.5-5.6 R LM OIS WR. Sinds kort is daar de Fujifilm XF 200mm f/2 R LM OIS WR aan toegevoegd, samen met een 1.4x converter, maar deze is met een prijs van rond de €6000,- een beetje duur en geeft alsnog niet voldoende millimeters voor vogelfotografie. Mijn voorkeur gaat uit naar een zoomlens zodat je wat flexibeler bent met het kiezen van compositie.

Voordat ik iets aanschaf kijk ik altijd goed naar vele reviews op internet en even de forums afspeuren naar de resultaten. Over praktisch alle Fujifilm objectieven vind je niets dan lof. Van deze lens dan weer erg wisselende resultaten en meningen.
Het was deze review die me over de streep trok om tot aanschaf over te gaan. Verder de €300,- cashback van Fujifilm, een actie op vele Fujifilmproducten die tot 10 januari 2019 loopt.

Nu nog even wachten tot de vogels in het voorjaar van 2019 weer terug zijn.
Stel je eens voor dat hier een lepelaar, purperreiger, of wat dan ook zit en je hebt geen telelens bij de hand?

De uitrusting is dus weer compleet en past nog steeds in een zeer draagbaar bescheiden tasje. De tijd zal leren of deze ‘kleine’ telelens het kan opnemen tegen de vele malen duurdere superteles van de grote merken. Maar eerlijk gezegd vind ik dit niet eens zo belangrijk. ‘Het sfeertje’ krijgt voorrang en hierbij zijn knetterscherpe details niet zo heel belangrijk.


Door Bas|Weblog|0 comment

Comments niet toegestaan.