Woensdagochtend reisde ik in alle vroegte af naar de jachthaven van Drimmelen waar ik om 5.30 had afgesproken met Bas.
Op de planning? Het vastleggen van de Biesbosch in de mist. En mist was er meer dan voldoende die morgen.
De bekende kreken en vaargeulen waren getooid in een dikke laag mist wat ze mysterieus en onherkenbaar maakte. Ook onder deze omstandigheden weet Bas als geen ander zijn weg door het natuurgebied te vinden en manoeuvreerde de boot naar de beste plekken.

We startten koud en grijs maar al snel kwam de zon op die het landschap een gouden gloed gaf en de temperatuur iets aangenamer maakte.
Met het opkomen van de zon en het optrekken van de mist ontwaakte de Biesbosch en haar bewoners. De Cetti’s zangers en blauwborsten kondigden het begin van een nieuwe dag aan, een fuut droeg trots haar jongen rond op haar rug en vanuit het struikgewas vlogen de eerste jonge ijsvogels uit. De lente is in volle gang ook in de Biesbosch.